Denk jij ook weleens: “Ik wil gewoon écht genieten, zonder dat ik na afloop moet bellen of mijn moeder me nog leert ademen”? Dan heb ik iets voor je. Geen knusse bistro met knoflookbrood uit de vriezer. Geen chef die denkt dat ‘moleculair’ betekent dat hij je bord mag besprenkelen met een vernevelaar. Nee. Dit is TITUS in Megen. Écht eten. Met een hoofdletter E.
Je zit niet in een betonnen bunker met spotjes op je hoofd. Je zit in een sfeervol pand waar het licht precies goed valt. Waar je beseft dat ‘ambiance’ niet betekent dat er een kaarsje staat tussen twee kiezelsteentjes. En dan komt het: vijf gangen. Vijf. Niet vier. Niet zes met een verplichte koffie erachter. Vijf. Alsof iemand heeft gezegd: “We geven je precies genoeg om vol te zitten, maar niet genoeg om je schuldig te voelen.”
Elke gang is een verhaal. Een prelude op je smaakpapillen. Denk niet: “Wat is dit?”, maar: “O, daar gaan we weer.” Want je proeft wat je ziet. En je ziet wat je proeft. Geen verrassingen met textuurschuim of iets dat ‘interpretatie van een aardpeer’ heet. Gewoon: goed. Mooi. Vers.
En dan die Gault & Millau-titel. Nee, dat is niet een sticker die ze ergens hebben geknipt van een oude wijnfles. Het betekent dat er mensen langskwamen die eten als een baan zien. En zij zeggen: “Ja, dit klopt.” Dat is geruststellend. Alsof je niet hoeft te twijfelen of je goed bezig bent. Zoals wanneer je je jas ophoudt en iemand zegt: “Mooi jasje.” Dan weet je: je ziet er niet uit als een verdwaalde boer.
Dit is geen dagje uit. Dit is een moment. Voor jezelf. Voor twee. Voor iemand die je graag mag. Of gewoon: voor je bord. restaurant, Gelderland, Megen, Nederland
Meer informatie hier is de info