Stel: je loopt door een hotel dat net een facelift heeft gehad alsof het zich voorbereidde op een date met de koningin van Sicilië. De fonteinen spuwen geen water, maar positieve vibes. De zitjes? Zo gezellig dat je er ongemerkt drie uur in doorbrengt terwijl je dacht alleen even foto’s te maken. Het Santa Lucia le Sabbie d’Oro is gerenoveerd, en nee, dat is niet zomaar een detail. Het is alsof het hotel een midlifecrisis had en besloot: ik word niet ouder, ik word beter.
En dan die bar-ijssalon. Die zit niet ergens in het dorp. Nee, die zit pal in jouw hotel. Alsof je in een geluksparadijs terecht bent gekomen waar je nooit meer hoeft te kiezen tussen “koel blijven” en “mooi uitzicht”. Hier krijg je allebei. Probeer de cannoli. Doe het voor de cultuur. Of voor je maag. Of voor de Instagramstory met de bijschrift: “ik ben hier om serieus te genieten”.
Loop je te veel calorieën? Geen probleem. Het strand ligt lager. En lopen bergaf is sport. Wiskundig bewezen. Of niet. Maar het voelt als sport. Of je trekt baantjes in het zwembad. Dan voel je je een beetje als een olympisch kandidaat, alleen dan zonder stress en met meer kans op een goed ijsje na afloop.
’s Avonds kijk je uit over Cefalù. Het stadje ligt daar, verlicht, charmant, alsof het zich niet bewust is van hoe mooi het is. En jij zit daar, hoger gelegen, hoger in je bol, met een glas limoncello en het gevoel: ik heb dit gewoon verdiend.
Je hoeft nergens heen. Je bent er al. Hotel, Sicilië, Cefalu, Italië
Meer weten? bekijk het hier