Denk jij ook dat je te oud bent voor een dagje Efteling? Fout. Helemaal fout. Want wie zegt dat volwassenen niet mogen gillen in een achtbaan, stiekem mee kunnen zingen met een dwerg, of serieus nadenken over waarom een spookhuis nou juist zo grappig is als er niks gebeurt? Hier mag je gewoon kind zijn. Zonder schaamte. Zelfs als je een rugzak draagt met daarin een half opgegeten appelbodempje.
Je hoeft niet met kinderen mee om lol te hebben. Sterker nog: zonder kinderen heb je meer tijd om alles twee keer te doen. En dan met opzet in de voorste rij. Want waarom zou je bang zijn voor de Baron 1898? Die man is al bijna 135 jaar dood. En toch schudt-ie nog als een gek. Dat verdient respect.
Loop je toevallig langs een fontein waar kinderen in hun zwembroek staan te spetteren? Grijp je kans. Doe je schoenen uit, rol je broekspijpen op en stap erin. Niemand zegt iets. Sterker nog: mensen lachen. En als iemand wél iets zegt, kijk je hem of haar gewoon aan en zeg je: “Dit is onderdeel van mijn mindfulnessprogramma.”
En dan de muziek. Oude kerels op een verhoging, met hoeden en notenborden. Ze spelen liedjes die je al sinds je vijfde kent, maar waarvan je pas nu de tekst begrijpt. “Sprookjeswereld” – ja, daar woon ik nu. Alleen dan met betere catering.
Eten? Natuurlijk. Slurpen aan een ijsje terwijl je voor de zoveelste keer langs het Minimundus loopt. Of een frikandel special, want wie zegt dat gourmet niet bij een middeleeuws kasteel hoort?
Je hoeft niks te redden. Je hoeft niks te leren. Je hoeft alleen maar te lopen, te kijken, te schreeuwen en af en toe te denken: wacht, dit is serieus magisch. En als iemand vraagt waarom je zo’n glimlach op je gezicht hebt, zeg je gewoon: “Ik ben verdwaald.” Terwijl je precies weet waar je bent. Midden in het plezier. theme park, Noord-Brabant, Kaatsheuvel, Netherlands
Meer informatie check de link