Stel dat je honger hebt. Echte honger. Zo’n knorrende-maag-om-zeven-dagen-geen-eten-gehad-heb-soort honger. Dan kom je bij Savarin in Rijswijk terecht. En niet zomaar. Je krijgt een 4-gangen diner, inclusief brood, amuses, en een portie chique die je niet zomaar op de markt vindt.
Dit is geen krokettenzondag. Dit is Gault&Millau. Ja, die lui met de sterren en de serieuze bril. Ze weten waar ze het over hebben. En zij vinden dat Savarin iets te melden heeft. Dus jij ook.
Je wordt ontvangen alsof je net een Oscar hebt gewonnen. Of tenminste: alsof je weet wat een amuse is zonder Google. De keuken toont zich van z’n beste kant: vier gangen vol smaak, precisie en een vleugje gekkigheid. Denk aan een carpaccio die zo dun is gesneden dat je erdoorheen kunt lezen – handig als je toch niets te zeggen hebt.
Het brood? Vers. Het wordt geserveerd alsof het heilig is. En eerlijk: in dit verband is het dat ook. Je eet het met boter, zout, of gewoon uit pure ontzag. Geen keuze is hier verkeerd.
En dan de amuses. Kleine hapjes die zeggen: “Welkom, lieverd, we gaan dit fijn doen.” Ze proeven naar creativiteit, frisheid, en een kok die duidelijk plezier heeft in zijn werk. Zoals iemand die te veel koffie heeft gedronken, maar dan op een goede manier.
De sfeer? Elegant zonder op te scheppen. Je hoeft geen das om, maar als je er een hebt, mag je die gerust knopen. Je voelt je meteen op je gemak, alsof je terechtkomt bij een vriend die toevallig een Michelin-ervaring heeft opgebouwd in zijn schuurtje.
Dit is geen diner. Dit is een statement. Een avond waarop je tegen je vrienden zegt: “Ik was in Rijswijk, ja. En nee, ik had geen idee dat het daar zo goed kon.”
Laat je maag spreken. En laat die maag dan zeggen: “Meer van dit, alsjeblieft.”
Meer informatie hier zie je meer