Als je ooit hebt gedacht: “Ik wil graag een hotel waar je wordt ontvangen alsof je de koning van Andalusië bent, maar dan zonder kroon”, dan ben je hier. De Villa de Frigiliana ligt niet zomaar ergens. Nee, het staat trots op een klip, alsof het zegt: “Kijk mij nou, ik ben al sinds 1492 hier.” Het kijkt uit over de Puente Nuevo, een brug die zo uit een James Bond-film lijkt te komen. En nee, 007 is hier nog niet geweest, maar dat is alleen omdat hij geen goed ontbijtbuffet kent.
Je logeert in het hartje van Frigiliana, een dorp dat zo leuk is dat je denkt dat het is ontworpen door iemand met een obsessie voor witte muren en bloemenpotten. Overal kleur, overal charme, en overal mensen die je vriendelijk toelachen. Misschien denken ze dat je een lokale bent. Of misschien denken ze dat je verdwaald bent. Maakt niet uit, het voelt goed.
Het strand? Vijf kilometer verderop. Dichtbij genoeg om erheen te fietsen met een mandje tapas, ver genoeg om niet wakker te worden van kinderen die een zandkasteel verdedigen tegen een denkbeeldige vloedgolf. En in de buurt: bars, restaurants, en een bushalte. Want ook al voel je je hier als een lokale, je wilt natuurlijk af en toe ergens anders heen. Zonder te rijden. Of zonder een ezel te huren.
Het hotel zelf is meervoudig bekroond. Dat betekent niet dat er een kast vol trofeeën staat, maar dat je hier echt goed zit. Van het ontbijt tot het zwembad tot de man die zachtjes “buenos días” fluistert terwijl hij je handdoek opvouwt. Alles klopt. En als iets niet klopt, is het de tijdzone. Maar die past later wel.
Dit is geen plek om te werken. Dit is een plek om te leven. Of in elk geval: om te doen alsof je een Spaanse dichter bent die nergens last van heeft. Hotel, Costa del Sol, Frigiliana, Spanje
Meer weten? check de link