Stel dat je een Romein bent. Je staat trots in je plastic harnas, probeert je gezag te bewaren terwijl een kind van acht je van achter een heg beschiet met een waterballon in de vorm van een gouden munt. Dan hoor je het: “Ik ben Asterix, en dit is mijn vriend Obelix!” Ja, je bent er. Je staat in Parc Astérix, waar de strip tot leven komt en de geschiedenis een flinke knipoog krijgt.
Hier draait alles om chaos met stijl. Je stapt niet zomaar een attractie in, je wordt gegrepen door een menhir die plots tot leven komt, of je wordt opgepikt door een ballistisch katapultsysteem dat Obelix waarschijnlijk heeft gebouwd na een te zware lunch. De Goudvindmolen? Die zorgt dat je hoofd sneller draait dan een Gallische druïde na een vat gisten. En de Python Express? Een achtbaan die zo snel over de rails schiet dat je denkt dat je per ongeluk in een toverdrank is gevallen.
Maar het is niet allemaal schreeuwen en klemzitten. Er zijn ook momenten van pure, onverwachte poëzie. Zoals wanneer je midden in een kermisattractie opeens een acteur ziet die met een serieuze blik zegt: “De Romeinen zijn bang voor niets… behalve voor de Gauloisen, natuurlijk.” En dan lach je, ook al hang je op dat moment ondersteboven.
Kinderen rennen rond met plastic bijlen, volwassenen proberen hun waardigheid te behouden tijdens een race in een ton, en iedereen eet iets wat qua structuur op taart lijkt maar qua smaak verdacht veel op beton lijkt. Maar dat hoort erbij. Dit is geen pretpark, dit is een culturele ervaring met extra adrenaline.
Je komt hier niet voor rust. Je komt hier om te lachen, te schreeuwen, en om een middag lang te geloven dat een klein mannetje met een gevulde broek echt een leger kan verslaan. En wie weet, misschien word je zelfs een beetje Gallisch van vanbinnen. theme park, Île-de-France, Paris, France
Meer informatie check de link