Stel je voor: jij, een ligbed, een glas rosé dat net niet te koud is – want Sardinië is geen ijskast – en een uitzicht dat zo op een postkaart past dat je twijfelt of het echt is. Welkom bij Monte Turri, waar de zee niet gewoon blauw is, maar zo’n intense kleur dat je denkt dat iemand per ongeluk een emmer verf heeft omgegooid. En dan bedoel ik de goede verf. De kristalheldere wateren hier doen dingen met je stemming. Je komt hier gestrest, je vertrekt met een glimlach zo breed als de straat naar je kamer.
Het hotel zit daar gewoon, midden in het groen, alsof het zegt: “Hé, natuur, ik hoor hier.” En ja, dat klopt. Weelderige vegetatie, rotsen die uit zee steken alsof ze een selfie willen, en nergens een mens die je vraagt of je ‘even een formulier wil invullen’. Vrijheid, puur en simpel. Je mag zwemmen, zonnen, lezen, slapen, of gewoon niets doen. Niemand oordeelt. Behalve misschien de ezels in de verte, maar die oordelen altijd.
Je bent op Sardinië, dus natuurlijk zijn er luchthavens. Cagliari en Olbia staan klaar om je te ontvangen, op 130 en 160 kilometer afstand. Maar wees eerlijk: zodra je hier aankomt, denk je niet meer aan kilometers. Je denkt aan: “Waar is het zwembad?”, “Wat is er te eten?” en “Heeft iemand mijn zonnebril gezien?” (Spoiler: hij ligt op je hoofd.)
Dit is geen plek waar je ‘even’ blijft. Dit is een plek waar je vergeet hoe laat het is, hoe druk het thuis was, en zelfs je eigen postcode. En dat is precies de bedoeling. Monte Turri is geen hotel. Monte Turri is een uitnodiging om los te laten. En als je dat niet doet, dan ben je duidelijk nog niet klaar voor Sardinië. Hotel, Sardinië, Arbatax, Italië
Meer weten? hier zie je meer