Nooit gedacht dat je in een stoel kon dromen van zee, zand en sangria? Bij Hotel Monterrey gebeurt dat gewoon. Je loopt de deur uit, zet één stap en – bam – je staat met je tenen in het zand van Roses. Het strand is geen buurman, het is je huisgenoot. En als je even geen zin hebt in golven, kijk dan gewoon uit je raam. De zee glimlacht terug, alsof ze weet dat jij hier bent om niets te doen. En dat is precies wat je moet doen: niets. Behalve dan: een ijsje kopen, een siësta houden, een beetje dagdromen over tapas.
Dit hotel is geen paleis met gouden kranen, nee. Het is het soort plek waar je je slippers gewoon aan laat zitten en waar de receptionist je naam onthoudt – niet omdat hij moet, maar omdat hij wil. De kamers zijn netjes, de lakens zitten niet vast aan de matras (belangrijk!), en de airco doet wat hij moet doen: koel blijven zonder je in een iglo te veranderen.
Je ontbijt met uitzicht op de Middellandse Zee, alsof je in een reclame voor ontbijtkoek staat. Alleen dan zonder koek. Maar met brood. En jam. En wellicht een beugel van je medereiziger die te enthousiast in de jam dook. Het eten in de buurt? Heerlijk. Denk verse vis, knoflook die je adem vergiftigt op een sexy manier, en wijn die niet uit een blikje komt. Wat wil je nog meer?
Als je even wilt ontsnappen aan de zon, spring dan in de stad. Roses heeft straatjes die dwarsdenken, winkeltjes die verrassen en ijsjes die smelten sneller dan je telefoon na een TikTok-sessie. En het beste? Je hoeft geen auto. Je voetjes doen het werk. En als ze moe worden, dan zet je gewoon een stoel buiten en wacht je op de zonsondergang. Die komt trouwens elke dag langs, zonder uitnodiging. Hotel, Costa Brava, Roses, Spanje
Meer weten? check de link