Stel je voor: je ontwaakt met zee in zicht, een palmbom kraakt boven je hoofd alsof hij net een slechte mop hoorde, en je weet: vandaag ga jij geschiedenis voelen. Echt voelen. Niet alleen lezen op een bordje, maar voelen in je knieën, alsof je per ongeluk in een tijdmachine stapte en terechtkwam in een eeuwenoude mediterrane soapserie. Romeinen? Die liepen hier. Turken? Die aten hier kebabs. Oostenrijkers? Die zaten hier te schrijven over bureaucratie. En piraten? Ja, die waren hier ook. Vermoedelijk met een goed excuus voor hun gouden tand.
Hotel Mediteran in Ulcinj is geen van die glanzende, alles-kan-wat-wil resorts. Nee, dit is een familiehotel met karakter. Zo’n plek waar je merkt dat iemand met liefde de kussens op de bank heeft gelegd. En niet met die industriële ‘klik-en-klaar’-liefde, maar met échte: de oma-liefde. Die van: ‘ik heb hier gewerkt sinds jij nog in een rugzak zat, en nu zorg ik nog steeds dat je deur niet kraakt’.
Je loopt naar het strand – ja, echt op loopafstand – en denkt: “Wacht, is dit toevallig dat strand waar vroeger piraten hun bier verstopten?” Misschien. Maar nu is het jouw bier. Of thee. Of smoothie. Niemand oordeelt. Het enige wat oordeelt is de zon, en die doet het met een glimlach.
Ook fijn: het busstation is binnen handbereik. Dus als je zin hebt in een avontuur naar een dorp waar niemand Engels spreekt en iedereen je uitnodigt voor een glas wijn, ga dan gewoon. Pak een bus, zeg “znam” (dat betekent ‘ja’, vertrouw me), en laat je meevoeren. En als je echt wild wilt worden: het treinstation ligt iets verder weg, maar wie wil er nou echt met de trein? Dit is Montenegro. Hier ga je met de bus, of helemaal niet.
Doe alsof je thuis bent. Behalve dan dat je thuis geen palmbomen hebt, geen 2000 jaar aan geschiedenis onder je voeten, en zeker geen balkon met uitzicht op de zee. Hier wel. Hotel, Montenegro, Ulcinj, Montenegro
Meer informatie Lees meer
