Valencia is geen stad waar je even langsloopt terwijl je op zoek bent naar tapas. Nee, Valencia gooit je met de neus in de tomatensoep – letterlijk, dankzij de beroemde Tomatina. En gelukkig ligt het Hotel Helen Berger op een plek waar je precies dat gevoel krijgt: alsof je middenin de knoflookgeur, de citrusbomen en de Spaanse levendigheid zit, zonder dat je een marathon hoeft te rennen om er te komen.
Het hotel zit in de stad, niet in zo’n slap vakantiepark waar je om 22:00 uur al denkt: Waar is de nachtwinkel? Nee, hier hoor je ’s avonds nog stemmen, lachen, een gitaar ergens vanaf een balkon. En het strand? Vijf kilometer verderop. Dat klinkt ver, maar met een fiets of een beetje enthousiasme in je billen is het een wandelingetje. Je wandelt langs palmbomen, mensen die horchata drinken alsof het heilig water is, en straatjes waar de geur van gegrilde sardientjes uit de deuren rolt.
Binnen is het hotel net zo ongedwongen. Denk niet aan goudkleurige kroonluchters of conciërge met handschoentjes. Dit is comfort met een knipoog. Kamers waar je zonder schuldgevoel je slippers onder het bed schopt, een ontbijtbuffet waar je eindelijk die tortilla leert eten zonder er een puinhoop van te maken, en wifi die net goed genoeg is om je moeder te laten zien hoe mooi je bruin bent geworden.
Je hoeft hier niet te doen alsof. Geen stropdas, geen manieren. Je mag lachen met mond vol paella, je mag de fles wijn delen met vreemden op het terras, en je mag zelfs proberen Spaans te spreken – zelfs als je alleen “¿Dónde está la playa?” en “más cerveza” kent.
Kortom: het Hotel Helen Berger is geen decor. Het is de stad, een beetje opgepoetst, met een eigen badjas. Hotel, Valencia, Valencia, Spanje
Meer informatie check de link