Dit hotel ligt niet zomaar ergens. Het zit pal aan zee, midden in Positano, waar de straatjes omhoog kruipen als klimop en de zon elke ochtend roept: ‘Kom op, schat, tijd om te glanzen.’ Je stapt uit je kamer en je bent er al: in de vibe, in de stad, in het Italiaanse leven waar je altijd al van droomde. Geen gedoe met busjes of taxi’s. Je loopt naar het strand, je loopt naar de markt, je loopt naar dat ene plekje waar iemand je limoncello serveert alsof het heilig is.
Het hotel zelf? Mooi, ja. Maar niet van die stijve soepstengels in de hal. Nee, hier kun je ontbijten met uitzicht op de golven, een espresso naar binnen schakelen terwijl een zeemeeuw je broodkruim probeert te stelen. En die meeuw? Die lacht waarschijnlijk ook tegen je. Want hier lacht iedereen. Omdat het kan. Omdat het mooi is. Omdat je niet in een vergaderzaal zit, maar in een droom die toevallig een adres heeft.
Winkelen doe je om de hoek. Een kaasboer die alles uitlegt in gebaren, een ijskraam waar ze je drie bollen geven als je ‘bella’ zegt. En ’s avonds? Dan slenter je terug, ijs in de hand, hart vol zon, en denk je: waarom woon ik hier niet gewoon? Het Conca d’Oro is geen hotel, het is een gevoel. En dat gevoel heet: eindelijk. Hotel, Amalfikust, Positano, Italië
Meer informatie check de link