Wie dacht dat luxe altijd bruisend moet zijn, heeft nog nooit in een stoel gezeten met uitzicht op de Egeïsche Zee terwijl er een glas retsina in de buurt van je hand zweeft. Het Grand Beach Hotel in Limenaria is geen plek waar ze met goud bezaaid servetten schuiven. Nee, hier is alles kleiner, warmer en veel eerlijker. Ze hebben het hotel in 2018 gerenoveerd, dus de tegeltjes in de badkamer kijken niet alsof ze uit een tijdperk komen waarin mensen nog met typemachines sollicitaatbrieven schreven.
Je loopt de kamer in en denkt: o, dit is het. Balkon. Zicht op zee. Een stoel die eruitziet alsof hij is gemaakt voor mensen die graag een boek lezen terwijl ze de wereld haten. En dan dat uitzicht – adembenemend is een woord dat hier echt zijn werk doet. Je kijkt uit over de Egeïsche Zee alsof je zelf een scène uit een middeleeuwse schilderij bent ontsnapt. Kristalhelder water? Ja, en het is zo helder dat je bang wordt dat vissen jouw sokkenkast kunnen zien.
Het dorp Limenaria is geen plek waar je heen gaat om te shoppen in designerboetieken. Het is een plek waar je heen gaat om te ontsnappen aan de vraag: ‘Heb je dat bericht al gelezen?’ Hier is het leven simpel. Je eet vis die nog geen uur geleden dacht dat de zee zijn privézwembad was. Je wandelt langs de kust, je zwaait naar mensen die je niet kent, en niemand vindt dat vreemd.
Het Grand Beach Hotel is klein, dus je voelt je geen nummer. Je bent gast. Griekse gastvrijheid? Die zit in de koffie, in de glimlach van mevrouw die je elke ochtend groet alsof je eindelijk terug bent uit de oorlog. En als je ’s avonds op het terras zit en de zon in zee rolt als een moe geworden voetbal, dan weet je: hier wil je niet alleen zijn. Je wilt iemand bellen. Alleen om te zeggen: ‘Ik ben hier. En jij mist dit.’ Hotel, Thassos, Limenaria, Griekenland
Meer weten? hier is de info