Stap binnen, bondgenoot. Je bent niet gekomen voor rustige kermisattracties met suikerspinnen en zachte muziek. Je bent hier omdat je kind – of die ene vriend die zich nog steeds ‘avontuurlijk’ noemt – wil schreeuwen tot zijn longen eraf liggen. Welkom bij Bellewaerde Park, waar de adrenaline harder pompt dan je oma tijdens een bingoavond.
Dit is geen park waar je ‘even kijkt wat er te doen is’. Nee, hier grijp je de dag bij de bolle kant en schreeuw je in de Purple Rain: een achtbaan die je ruggengraat test op flexibiliteit. Of je neemt de Python, waar je twintig seconden lang denkt dat je doodgaat, maar dan blijkt: nee hoor, gewoon een beetje misselijk. Top.
En als je even niet schreeuwt vanwege een loopingsaftrekbeurt, dan wandel je tussen dieren die net zo verbaasd zijn als jij. Want ja: dit is ook een dierenpark. Je ziet een zebra, denkt: ‘leuk’, en dan schreeuwt iemand boven je hoofd vanuit een waterglijbaan. Multitasken op z’n Belgisch.
Kinderen kunnen hier terecht in speeltuinen die zijn ontworpen door iemand met een obsessie voor rotsen en glijbanen. Volwassenen? Die zitten in de horeca, proberen hun zweet te maskeren met een koud pilsje, en denken: waarom heb ik dit niet op 14-jarige leeftijd gedaan?
Er is eten. Veel eten. Denk aan friet met alles erop en eraan, want dit is België, geen wellnesscentrum. Je kunt ook kiezen voor een gezinsmaaltijd in een van de restaurants, zodat je even niet hoeft te schreeuwen. Totdat de kinderen weer op de draaimolen stappen. Dan begint het gegil opnieuw.
Bellewaerde is geen gigantisch park. En dat is juist goed. Je hoeft geen wandelschoenen aan te trekken alsof je de Himalaya in gaat. Hier loop je, je doet, je schreeuwt, je eet, je doet nog een keer. Geen gedoe. Geen wachttijden van twee uur. Gewoon: plezier. Met een vleugje paniek.
Dus trek je schoenen strak, zet je bril vast en ga ervoor. Of blijf staan en lach als anderen uit een achtbaan stappen met wangen vol wind en ogen vol tranen. Ook dat is entertainment.
Meer informatie hier is de info