Je landt in Turkije, stapt in een busje dat meer lijkt op een minibus uit een tienerfilm, en twintig minuten later word je uitgespuugd op een plek die zo uit een strandposter komt geknipt. Welkom bij het Alaiye Kleopatra Hotel. Hier ligt het: vlak bij het Kleopatra strand, waar je voeten zand krijgen van het soort dat alleen dromen produceren. En het levendige centrum van Alanya? Die ligt op twee kilometer. Loop je erheen of huur je een bromfiets die piept als een verdrietig eekhoorn. Jij kiest.
Dit is een aparthotel, dus je krijgt meer dan alleen een kamer. Je krijgt een plek waar je je kleren in de kast hangt alsof je hier altijd al wou wonen. Denk aan ruimte, een beetje privacy, en een kitchenette, zodat je niet meteen na aankomst moet schreeuwen: “Waar is de bakker?” Je kunt zelfs een ei bakken als je denkt: “Vandaag word ik creatief in de keuken.” Of gewoon om te voorkomen dat je weer een vijfde keer naar de all-inclusive bar holt.
Het hotel gooit er alles tegenaan. Er is een Spa Center, want ook al zit je in een stoel met een fruitdrankje in je hand, soms wil je gewoon dat iemand je schouders knijpt alsof je een wringmachine is. Er is een buffetrestaurant waar je eindeloos kunt proeven. Denk aan oesters, want nee, die zijn er niet. Maar wel aan lokale gerechten die smaken alsof je oma ze kookte, als je oma uit Antalya kwam.
En dan is er het zwembad. Met zonneterras. Met ligbedden die niet meteen bezet zijn, tenzij iemand ze vroeg heeft geclaimd met een handdoek van iemand die nooit terugkomt. Dan sta je daar, met je handdoel, alsof je in een western staat: “Die stoel is van mij.”
Je hoeft hier niets te regelen. Behalve misschien je badpak. En of je de zonnebrandcrème wel hebt meegenomen. (Spoiler: je hebt hem niet meegenomen.) aparthotel, Turkse Riviëra, Alanya, Turkije
Meer informatie Lees meer